Ovčarsko-kablarska klisura

Srpska Sveta gora

Srpska Sveta gora

Na samo osam kilometara od Čačka, u srcu Srbije, nalazi se Ovčarsko-kablarska klisura.

Fantastični pejzaži i mnogobrojna snažna vrela u stenama odvajkada su izazivali divljenje i strahopoštovanje posetilaca. Arheolozi su, istražujući prostor oko lekovitih izvora Ovčar banje, otkrili da se tu nalaze svetilišta i kultna mesta još iz praistorijskih vremena.

“Mnogi monasi dolazili su sa Svete Gore u Ovčarsko-kablarsku klisuru da se podvizavaju. Kazivali su da se nigde ne osećaju bliže Bogu nego na ovom mestu mira, gde postoje samo visoki Ovčar, Kablar i nebo”, ispričale su za “Novosti” monahinje iz Uspenja, koje se mogu sresti i na planinarskim stazama do kapelice sazdane na isposnici Savina voda i na vrhu Kablara, gde se mole u tišini koju narušava samo vetar.

Prvi srednjovekovni kaluđeri isposnici, Svetogorci i Sinaiti počeli su da stižu u klisuru bežeći od najezde Katalonaca na Atos u 13. veku. Askete su od tada, čak i u vreme najsurovijih turskih progona, ostale u srpskoj Svetoj gori, koja nikad nije opustela.

Čak i danas, kad izuvijanim kanjonom dugim 20 kilometara prolazi magistralni put, na samo nekoliko desetina metara od njega počinje tihi manastirski svet u kome se poštuju stroga svetogorska pravila.

Početak srpske Svete gore kao svetionik označava njen najmlađi manastir Uspenje, podignut na bregu poluostrvceta u meandru – petlji Zapadne Morave.

Na tom mestu je u srednjem veku stajao visoki stup, tvrda kula Lestvica, koja je istovremeno bila stražara, zvonara, stroga isposnica i prepisivačka radionica.

U njoj su bili ujedinjeni silni zaštitnički duh hilandarskog Milutinovog pirga i tajanstvena tama Savine isposnice u Kareji.

Njena velika zvona odjekivala su celom klisurom, podsećajući isposnike iz pećina da je vreme za zajedničku molitvu.

Danas je od visoke kule ostao samo deo zidina pod kojima je vladika Nikolaj Velimirović 1939. započeo zidanje Manastira uspenja Presvete Bogorodice, koji je trebalo da bude robna crkva žičkih episkopa. Prvo rat, a zatim i nova državna ideologija, prekinuli su taj poduhvat, koji je tek devedesetih nastavio Miloš Velimirović iz Čačka, koji je dovršio manastir.

U Uspenje je 2003. stigla prva monahinja, nastojateljica Nauma. Ona je sa sestrinstvom divljinu pretvorila u oazu lepote, mira i gostoljubivosti. Mnogi poklonici koji dolaze u Uspenje, dugo ćuteći, sede kraj ostataka kule Lestvice, odakle puca pogled na sure litice Kablara, nalik na obrise vrha Atosa.

Izvor: Novosti

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *